Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Toplum!

Çıkara dokundu gördün gerçeği,
Din onur, şereftir bilmezsin toplum;
Hak değil de güçtü doğrun ölçeği,
Ondan böyle iflâh olmazsın toplum..

Ey fâni sevgili!

Hangi vakit seni görmüşsem eğer,
Bağlamamda sanki teller tutuşur;
Bülbül ben idim gül ise sen meğer,
Gönlüm şakır durur diller tutuşur..

Ey fâni sevgili!

Yürüye yürüye Aşkın yolunda,
İzin peşi sıra Allah'ı buldum;
Yerde gökte değil beden solunda,
Bildim ondan beri Allah'a kuldum..

Ey Gönül!

Kaç müslümânlardan İslâm'a sığın,
Kerbelâ'yı yaptı ümmet dediğin;
Câmiler doludur şuursuz yığın,
Kitabından koptu ümmet dediğin..

Ey Gönül!

Kitabım deyip de ilk emre uymaz,
Kurân'dan cayana ümmet mi denir?
Arapça okur da mânâyı duymaz,
Hurâfe yayana ümmet mi denir?

Ey fâni sevgili!

Yeterince gözden yaşlar akıttın,
Almam diyesiymiş umurumda mı?
Peşin sıra nasıl, nasıl bakıttın?
Bilmem diyesiymiş umurumda mı?

Ey fâni sevgili!

Ne savaşlar verdim sileyim diye,
Gözlerimde tüttün, unutamadım;
Terk eyledin niye sevdiğim niye?
Bırakıp da gittin, unutamadım..

Ey gönül!

Fâniye umut bağlama,
Kırılırsın soyka gönül;
Nankörlük görüp ağlama,
Darılırsın soyka gönül..

Ey fâni sevgili!

Bak yine çalıyor bizim şarkımız,
Elâ gözlerinle bakar söylerdin;
Ölüme sevmekti güyâ farkımız,
İyice boynunu büker söylerdin..

Ey fâni sevgili!

Aşk ateşi düştü garip bağrıma,
Yüreğimi yaktın söyleyemedim;
Karşılık vermedin niye çağrıma?
Kim bilir de çaktın söyleyemedim..