Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Fâni mahbûb deyip geçme böylece,
Tavrı beni benden alıyor işte;
Bâki Mahbûb yansır ondan öylece,
Onu gören sînem salıyor işte..

Ey fâni sevgili!

Kandıkça susatır Aşkın şarâbı,
Sâyende içerim mecâz sevgili;
Dünya bir çöl ise sensin serâbı,
Sâyende geçerim mecâz sevgili..

Ey Gönüldaş!

Bütün mahlûk semâh eder,
Her yer bil cem meydânıdır;
Aşkı tadan görmez keder,
Sırr-ı âlem meydânıdır..

Ey fâni sevgili!

Zülfün kelep gibi boynuma geçti,
Dar ağacındaki mahkum misâli;
Beni bana gömdün, ölüm güleçti,
Yok olup yeşeren tohum misâli..

Şifâ imiş bana derdin,
Çilen sanki em misâli;
Gururumu yere serdin,
Güzelliğin yem misâli..

Aşkın kalbin ki şenliği,

Ey fâni sevgili!

Methinden âcizim, dilim tutuldu,
Hûri misin yoksa bir melek misin?
Elest'i açlıktan, tükrük yutuldu,
Dumanı üstünde bir ekmek misin?

Ey Yobaz!

Bre bağnaz neydi ki Din?
Gelenek mi Kur'ân mıydı?
İbret olmaz sana hiç sin,
Nefse tâbi imân mıydı?

Ey Müfteri!

Zâlimliğe timsâl oldun,
Hiç unutma ey müfteri!
Haklı tekken sense boldun,
Hiç unutma ey müfteri! ..

Ey Gönül!

Ne mutlu ki nefsim iftirâ yedin,
Vekilin Allah’tır yandı müfteri;
Günâha kefâret şükür ödedin,
Mâlesef nefsine kandı müfteri..

Ey Yezit'ler!

İnsâfı yitirmiş zâlim tayfası,
İnsan olamamış mûminim diyor;
Aşkla oku ne der Kur'ân sayfası,
Hakk'ı bulamamış mûminim diyor..