Seni tanıdığım o günden beri,
Sözlerin dört mevsim yaşattı bana.
Bakışların aldı beni içeri,
Gözlerin dört mevsim yaşattı bana.
İlkbaharda bin bir çiçek kokladım,
Rize’den, Çayeli’nden
En güzel kelam olsun...
Yüreğumun telinden
Dostlara selam olsun...
Kendi uzakta olan,
Baktum dumanlı dağa;
Yüreğumi dağladum...
Oturup bir köşede;
Gizli gizli ağladum...
Duman al götür beni;
Duman gelir dereden,
Bakarım pencereden...
Bu dünyanın derdidir
Yüreğime yer eden...
Duman al götür beni
Yıkılmış, dökülmüş virane gibi,
Bizden ömrümüzü çalmış dünyamız.
Günah ile dolmuş bir hane gibi,
Böyle merhametsiz kalmış dünyamız.
Kin, nefret akıyor şimdi her yerden,
Duman gelur dereden,
Bakarum pencereden.
Sevdaluğun derdidur
Yüreğumde yer eden.
Dağlarum duman oldi,
Gün doğdu, doğmasaydı,
Hiçbir dert olmasaydı,
Oturup ağlamazdım
Yüreğim dolmasaydı!
Dertliyim, derdim bitmez,
Dereler akar gider
Taşları yıkar gider
Bu dünya bir pencere;
Her gelen bakar gider...
Dünyadan ahirete
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!