Âdem ile Havva ile başlayan
Gönül, aşkın mihrabıdır, efendim.
Bu dünyada her canlıyı aşlayan;
Gönül, aşkın mihrabıdır, efendim.
İki âşık başka yerde olsa da
Aşka Düşen Nefsim Bana
Yeter Artık Dur Demiyor
Kül Olsam Da Yana Yana
Gönül Ferman Dinlemiyor
Sel Olup Taşma Diyorum
Fecrin vuslatında güneş doğarken
Telkin veriyorum kendi kendime…
Hüzünlü başıma yağmur yağarken
Seni yazıyorum gönül bendime…
Hasretinle yalnız kaldığım zaman
Gündüzler boş, geceler kor,
Sensiz hayat yaşanmıyor,
Hasret, çile gel bana sor,
Ben adını hecelerim,
Böyle geçer gecelerim…
Aklıma geliyor anam ve babam,
Başımı yastığa koyduğum zaman..
Huzur istiyorum yüce Allah'tan
Sabah ezanını duyduğum zaman..
Karadeniz’in çayı
Toplanır mayıs ayı
Uşaklar hazırlanur,
Kızlar bekler sırayı...
Oy oy sevduğum
Gel edelum bi düğün...
Yaktı beni gözlerun
Unutulmaz sözlerun
Sakladum yüreğumde;
Bende kaldı izlerun...
Gel sar beni sar beni
Okulların bahçesinde
Çocukları görüyorum...
Duyduğum zilin sesinde
Gençliğimi arıyorum...
Sınıfların sırasında
Dar günde satmayacak
Duasız yatmayacak
Kalbinden atmayacak
Gerçek dost arıyorum!
Hem sadık hem vefalı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!