Saydıkça sanki günler geri gider
Kader isyanımı duydukça inat eder
Kem talihim tuymuş elimden yeder
Mutluluğa doğru gidemiyorum
Hasretin üstüne hasret katıyorum
Gurbete düştü yolum
Bağlandı elim kolum
Karanlık sağım solum
Işığım yoktur benim
Gurbete çıktı kuralarım
Yaşadığını söyleme bana
Sevmeyi bilmiyorsan
Söz etme kalpten yana
Aşkı tatmadıysan
Gözlerin güzelmiş
Neye yarar
Bana hep böyle eller gibi mi bakacaksın
Bir kez olsun gülmeyecek mi yüzün
Baktıkça içime ağılar mı katacaksın
Bir kez olsun gülmeyecek mi yüzün
Unutuldum hepten kesildi haberim
Akmasın diye inatla dirensem de yaşlara
Seni üzgün görünce akıverir gözlerimden
Görenler kalbimi benzetseler de taşlara
Seni üzgün görünce akıverir gözlerimden
Seni ne çok sevdiğimi hiç kimseler bilemez
Doğanın içinde doğallığı yaşıyorsun
Fikirlerinle nice alimleri aşıyorsun
Sol yanında altın bir kalp taşıyorsun
Göremeyenlerin gözüne tüküreyim
Seni tanımamak büyük bir ayıptır
Hislerin körelmiş donmuş kanın
Sinire strese boğulmuş her yanın
Ne merhametin var ne vicdanın
Sendeki kalp değil granit taşı
Yüzünde aynı tonda yaşıyor baharla kış
Sarıldım bağlamaya
Teller uydu çağlamaya
İçten yanıp ağlamaya
Gülme balım gülme ya
Yazamadım tek kelime
Ey yüce Rabbim
Aklımın ucundan bile geçmez
İsyan değil
İsyan değil bu yaptığım
Sadece sen iken
Diz çöküp yalvarıp taptığım
Sabah sekizde açıp
Gece on ikide kapadığım dükkanda
Masa başında tutamıyorum kendimi
Adını koyamadığım
Tarif edemediğim
Bir bekleyiş var içimde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!