Yapayalnız bir insanım
Ne yapsam faydasız.
Her gelen bir vurmuş
Felek dersen insafsız.
Neye el attıysam koptu hepten
Tutunacak neyim kalmış.
Vur be koçum
Vur şu kırk parça bedenime
Of diyecek inleyecek
Karşı koyup direnecek
Hal mi var bende
Canın mı sıkkın
İçim ağlarda yüzüm güler
İnan serseme döndürdüler
Kesmiyor beni bu türküler
Çalma kardeş çalma boşuna
Feleğin yok dini imanı
Yalnız sesini duymak bana yetmiyor
Yüzünü görmek istiyorum yüzünü
Gönlümdeki hasretin çekip gitmiyor
Yüzünü görmek istiyorum yüzünü
Telefon açınca tüm dertlerim biter
Şu anda senden çok uzakta yüksek bir tepenin başında
Ceketimi altıma sermiş sırtımı bir kayaya dayayarak
Doya doya etrafı seyrediyorum
Ta uzakta bembeyaz karlarla kaplı
Başı dumanlı sıra sıra dağlar görünmekte
Sanki bulutlarla kucak kucağa gibi
Son verdim büründüğüm yasa
Yer yok yüreğimde kire pasa
Ayağımı iyice sildim paspasa
Girebilir miyim içeri ey kapı
Kazancım bilek gücü alın teri
Seni ilk gördüğüm o günden beri
Başımın tacısın, gözümün feri
Sana ayırdım gönlümdeki yeri
Yaşa gönlünce, ölene kadar
Gönülden nikâhlı bir eş gibi
ALLAH için kula eyvallahım vardır.
Kul için,evet kul için kula asla.
İlahi değerlere sonsuz iştahım vardır.
Bu gün var yarın yok, pula ise asla.
Nasıl ve niçin var olduğumun bilincindeyim.
Bunca yıldır çektiğim
Hep sitem hep dert hep kahır
Zavallı yüreğim
Yorgun bedenim için
Yüküm dağlar kadar ağır
Her şeye rağmen
Ölümü gözler gibi,
bekliyorum ayrılık saatini.
Geçmiyor bir türlü.
Zaman durmuş sanki.
Elimde biletim gözümde yaşlar,
kahrolası otobüsü bekliyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!