E be ey zalim insanoğlu...
Bu zulmü taşımıyor artık güçsüz bedenim.
Zalimin zulmüne kalmış herkes kör ve dilsiz.
Zulüm geldi, bitti yiğitlik, mal gitti, bitirdiler şan’ı,
Şah dediler şahbaz oldular.
Bir parça ekmeğe göz diktiler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta