Adalet Terazisi Şiiri - Kasım Kobakçı

İçimdeki sancılar alev alev yanarken,
Yalan dolan sözlerin yüze çarpıp batarken,
Zehir zıkkım lafların kılıç olup sınarken,
Vuslat kokan yolları yıktın gittin insafsız.
*
Bağrımdaki taşları fırlatmak diler ruhum,
Sustuğum uzun yıllar ağlamak diler ruhum,
Gökyüzünün kahrını dışlamak diler ruhum,
Sessizliğin bağrında koptu amansız tufan.
*
Zirvesinde dağların karlar kışlar eriyor,
Yaralı göğsümüzde diken ve ot bitiyor,
Ettiğimiz yeminlerin kıymeti yitiyor,
Kırık dökük camlardan seyrettim yaban ili.
*
İhanet zincirini boynuma taktın hain,
Sevda denen masalı derinden yıktın hain,
Şefkat arayan kalbe okları çaktın hain,
Akan tuzlu sularım denizlere karıştı.
*
Mazlumun sinesinde volkanlar uyanıyor,
Sabrımın kalesinde ateşler dayanıyor,
Zavallı yanaklarım kızıla boyanıyor,
Solarken umutlarım bahar yüzü gülmedi.
*
Fırtınalar içimde hiç durmadan esiyor,
Yorgun düşmüş bacaklar yokuşlarda beziyor,
İnsafsızın sözleri soluğumu kesiyor,
Nurlu şafaklarına kapattın penceremi.
*
Kurumuş dallar gibi yapraklarım döküldü,
Susuz kalmış köklerim bağlarından söküldü,
Direnen dizlerimin tüm bağları büküldü,
Hasretin ateşinde kavruldu tüm hücremiz.
*
Sahte gülücüklerle oyaladın yıllarca,
Renkli yalanlar ile kovaladın yıllarca,
Taş kalpli duruşunla paraladın yıllarca,
Şefkat şarabı içmek haram kılındı bize.
*
İsyan bayraklarını çekiyorum gönderden,
Kurtulmak istiyorum şu amansız cenderden,
Sual sormak farz oldu keder veren kaderden,
Mazlumun ahı kalmaz, çıkar elbet aheste.
*
Adalet terazisi tartacak isyanları,
Yıkacak başınıza sahte saltanatları,
Söndürecek mutlaka zalim fırtınaları,
Özgürlük türküleri taşacak dağlarımız.