Mavi koridorun ucunda püfür püfür bir oda,
Dört duvarı okyanus olan mini mini bir ada,
Üstünde yaşarken küçük, içinde taşırken devasa,
Anlamak zor, ada mı bana sahip, ben mi adaya.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Her ne kadar ada kelimesinin ilk harfi kucuk yazilsa da kızımın adı Ada ve bu siir ona aslinda. Dogumuyla, sevginin farkli bir turu olan ebeveynligi ogretti once... Bana "hayir" demeye basladigi 7 yasindan itibaren de sabirli olmayi :-) O zamandan beri de kim kimi yonetiyor belli degil, Ada mi bana sahip, ben mi ona?
Tebrikler...Yüreğinizin Gönül nefesi
Sağlık kelâmınızla şiir çağlasın
Samimiyet yüklü dualarımla, başarılar dilerim.
Her şey gönlünüzce olsun.
Esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta