Ben bir ağacım demiştim sana. Çiçek açtığım zamanlar mazi oldu. Şimdi kara kışın ortasında cansız kaldım,tüm ihtişamım o güzel yaz günlerinde kaldı.
Açtım pencereyi nefesin doldu odam
Dudaklarımda hissetim acı bahar kokusunu
Açtım pencereyi sen doldu evim
Nefesini hissettim ta ciğerlerimde
Ah ne çok özlem sana,Ah ne çok sevda
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir duygusallıkta ısrarlı ama anlatımda tekrara ve belirsizliğe düşüyor; birkaç imge sık kullanılarak etkileyici olabilecek anlar sönüyor. Duygu güçlü ama dil zayıf: ritim ve noktalama eksikleri akışı bozuyor, bazı dizeler klişe ve özgünlükten uzak. Sonuç olarak, şiirin ham duygu değeri var ama teknik ve ifade açısından daha sıkı çalışılması gerekiyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta