Açtım Pencereyi Şiiri - Sümeyye Kayan

Ben bir ağacım demiştim sana. Çiçek açtığım zamanlar mazi oldu. Şimdi kara kışın ortasında cansız kaldım,tüm ihtişamım o güzel yaz günlerinde kaldı.

Açtım pencereyi nefesin doldu odam
Dudaklarımda hissetim acı bahar kokusunu
Açtım pencereyi sen doldu evim
Nefesini hissettim ta ciğerlerimde
Ah ne çok özlem sana,Ah ne çok sevda
Açtım pencereyi sen doldu evim,cigara kokan ellerin değdi ellerime
Tatlı gülümseyişlerine büründü duvarlarım
Her yer sen oldun,Yastığım,çarsafım,yorganım
Açtım pencereyi ciğerlerime doldun,
Kalbime girdin
Haydi şimdi kapıyorum pencereyi havalar soğuk
Ve ben hasta olmak istemiyorum