Her ân gidecekleri
Hayata tutmaktı
Kendi kendime
Vazifem
Belki de zamanında
Gitmedikleri için
Zamanında gelenlerin
Değeri bilinmiyordu
Artık sessiz bir gemi gibi
Yanlarından geçiyorum
İçimdeki hoş bir sadayı
Buruk bir sevdayı geride bırakarak
Geçiyordu zaman
Bana geçmese de
Kuruyordu sarmaşıklar
Hiçbir dala tutunmadan
Yeşeren filizleri hatırlayarak
Onları göğe emanet ederek
Gidiyorum...
Bize açmayan çiçeklerin kırgınlığıyla
Kayıt Tarihi : 29.07.2026 12:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!