Açlık Akşamlarında Şiiri - Özgür Köktürk

gecesi gündüzü yok bu yalnızlığın
bu sessizliğin dili lisanı yok
açlık dolu akşamlara açılır kapılar
bir köpeğin suskun çaresizliğinde
yorgun bakışlarında sırlı acılar

külünü getirir yanmış zamanların
ıssız yokuşların yorgunluğunu

son bir düş kırımıdır artık
son gıcırtısı yaşam kapısının
bakımsız görümsüz aydınlığa
isini buğusunu alıp gider ömür
alıp başını gidercesine unutulmuşluğa