benden uzak dur
kara şehir
aç kollarını beyaza
gözlerim kamaşsın
işte ben o zaman
ısırılmış ekmeklerin
koynundayım...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




DEĞİŞİKTİ...KUTLUYORUM...
YENİDEN ŞİİRLERİNİZİ OKUYABİLDİĞİM İÇİN MUTLUYUM.
SAĞLIKLI VE ŞEN KALIN
SAYGILAR
kısa ama özlü bir anlatım ekmeğe ve emegğe saygı
Değişik ama o ölçüde de çarpıcı bir söylem.
Algı frekansları okuru sarsan izleksel bir şiir uğraşı.
İlgiyle okudum.
Özene/emeğe erdemle.
Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta