Bu şehir yine uyuyor
Her yer karanlık ve ben yine ayakta.
Dayanmakta zorlanan ayaklarım yine yollarda
Yüreğim öyle yorgun ki, çok yara aldı bu beden
Çok söküğüm var ruhumda
Nasıl onarılır, nasıl tedavi edilir söylesene
Şimdi kendi eylemlerim ile savaş verirken
Bilgeliğim ile ayağa kalkarım inan dert etme
Dikiş tutmaz bilirim, acıyla kıvranan ruhum
İçsel kavgalarım son bulacak elbet kendimle
Kabuk bağlamış yaraların tedavisi dile gelmesede
Söylesene nasıl kapanır nasıl onarılır
Çözümü nerede?
Zayıflık devri bitti,beden sağlam diyet etti
Savrularak değil Kendi yüreğime serpilerek
Yüreğimdeki onca kırgınlığa rağmen
BEN ANNEYİM, BEN KADINIM,BEN BAŞKENT'İM
Yürüdüğüm yola inat büyüme zamanı geldi.
Hakkımda kim neler düşünüyor artık umrumda değil
Hayallerime koşar adım giderken
Geç kaldıklarımıza dahada gecikmeden
Elbet bununda üstesinden gelirim ben..
Yıkıldığım gibide kalkarım...
Ves'selam
18/02/2026
15:33
Serpil U. Ersoy
Kayıt Tarihi : 18.2.2026 15:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!