Acıyın Şiiri - Kasım Kobakçı

Meydana atılıp, yumruk yemişler,
Gözleri morarıp, yere düşmüşler,
Kaşları yarılıp, kana girmişler,
Varın şu, talihsiz cana acıyın.
*
Sopayı, kafaya sertçe vurdular,
Yüzünü gözünü, fena kırdılar,
Zavallı bedeni, ipe sardılar,
Varın şu, talihsiz dosta acıyın.
*
Tekmeyi yedikçe, çöküp bittiler,
Çenesi dağıldı, sessiz gittiler,
Sokakta inleyip, elden yittiler,
Varın şu, talihsiz ferde acıyın.
*
Silleyle tokadı, birden tadanlar,
Acıyla kıvranıp, bağda yatanlar,
Sızlayan yarayı, sarıp katanlar,
Varın şu, talihsiz şahsa acıyın.
*
Burnunu ezdiler, toza bulandı,
Nefesi kesildi, canı dolandı,
Dizleri titredi, yere çullandı,
Varın şu, talihsiz gence acıyın.
*
Kolları bükülüp, sırttan gerilmiş,
Suratı çürüyüp, yere serilmiş,
Cümle kemiklere, sancı verilmiş,
Varın şu, talihsiz cisme acıyın.