Karanlık odaya bir pencere açtım Nihal,
Ruhumun çıplak sesini duyman için değil,
Sadece hakikatle soluk almak istedim.
Bu, teslimiyet değil, bir varoluş beyanı;
Suskunluğun zincirini bilerek kırdım.
His, artık bir sır değil, önünde duran saf ışıktır.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta