ACILARI TANIMAK
Üfleyerek geçmiyor
Hafiflemiyor hiçbir acı
Kapanmıyor hiçbir yara
Zerresinde ölçüsüz bir ağırlık
Çaresiz gürültülü bir sağırlık
Beni görmeden acıyı tanıyamazsın
Benimle yaşamalısın birebir
Erimelisin benim içimde yerlebir
Birebir duymalısın sessizliğimi
Dilsiz çığlıklarımı hissetmelisin
Beni bilmeden acıyı tanıyamazsın
İçimde kanayan her şeyin
Hüzünlü öyküsü bak yüzümde
Gözyaşı dalgalarının koyları gözümde
Yollardan yıllardan topladığım sancılar
Yorgunluklar dizimde
Beni görmeden acıyı tanıyamazsın
Ben duyarsız bezgin bir halkın
Sabır küpünde birikmiş çığlığı gibiyim
Kullanma tarihi geçmiş yumruğu
Çakmak taşı kavı yağlı çırası gibiyim
İki cami arasında
Bir sigara molasında
Boşu boşuna ölme sırasındayım
Bana gülmeden acıyı tanıyamazsın
Sen her şeyin düşmanı
Çalamadıklarının pişmanısın
İsyanıma gelmeden acıyı tanıyamazsın
Şuayip ODABAŞI
18.11.2025
Şuayip Odabaşı
Kayıt Tarihi : 6.07.2026 21:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!