Acıları sek içiyorum
Çerez olmuş dönek insanlara,
Gençliğimden meze olmaz benim...
Doldur meyhaneci sek olsun,
Acılarım duble insanlar kahpe...
Acıları sek içiyorum, arta kalan serpme...
Kırıyor yalnızlığın üşüten rüzgârları
Geceyi yırtan sancılar, derin dehliz
İçinden çıkılamaz hâlleri sarmış zaman
Mavi renklerin uyumunu saklamış duman
Manalı bakan gözler şarabı sarhoş eder
Kim anlar ki, bedbaht, titrek dudak izlerini...
İçim kar boran, güneşi üşütendir tenim,
Ağrıyan yanlarımdan süzülür acılarım,
Dişlerim değirmen çarkı gibi zangır zangır
Düştüğüm yerden, karıncalar umudu taşır
Umudun kucağında büyür düş kırığı zaman...
Geçmez kronikleşen karın ağrılarım
Yağmurları ıslatıyor gözyaşlarım
Tenimi yırtıyor zamanı içen yaralarım
Yumru gibi göğsümde asılı sancılarım
Feleğin ağzından öğütülmüş yarınlarım
Gözlerim göğün maviliklerine kör kalıyor
Yılgın yıllarım varlığımı toz ediyor
Feleğin dilinden asılmış gençliğim, çürüyor
Düştüğüm yerden çiçekler baş kaldırıyor
Kaldır başını dünya aynı yerden dönüyor...
18 Mayıs 2026
Derya AvşarKayıt Tarihi : 18.05.2026 15:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!