Buralarda yokum, durduğum kapılarda kısmetsizim.
Yüzüme kapanan kapıların, hadsiz birçoğu hesapsız.
Arkadaşı oldum Kef’in uyudum çok, binlerce asır,
Döktüğüm eteğimdeki taşım değmedi birinin başına.
Üzerimi örtecek biri olmadı lanetliler kasabasında.
Durdular ayak üstünde, utanmadan gayesiyle Âdem’e.
Deli çığlıklar atıyorum her gün avazım çıktığı kadarıyla.
Zamanında çok bağırdım avazsız bencillere soframda.
Akıl almaz kadar iyiydiler, vaktinde çığlığımı duyunca.
Kenan Gezici 14 /01/2026
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 09:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!