Şimdi nerdeyim ben, sen nasılsın gül yüzlüm?
Kendimi bulamıyorum bu zamanın anında.
Aradan geçen zamanın, benzer yaşamların, güz mevsiminde kimsesiz kalmışlığın ortasında,
Bir şeylerin arasında gözlerimi kapamayı alışkanlık edinen ben,
Kördügüm sevdalalılara öğütlenen kelimelerde yine ben.
Yarınım yok artık sevdiğim.Sen yoksun.
Hangi mevsimde açan çiçeklerden istersin şimdi, onu da bilmiyorum.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta