Gittikçe artıyor bu yangın.
Son gemi de gidiyor işte,arkasından tek bir mendil sallayan yok.
Ne garip bana benziyor her şey, yada ben herşeye benzemeye başladım.
Ağaçlar ki yapraklarından vazgeçiyor artık.
Bir daha ki mevsime diyor, bir daha ki mevsime..
Ben, sanki oradan inip, saçlarını rüzgara teslim edip,
bana koşup, geldim diyecekmişin gibi bir hissi saklıyorum içimde.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta