ACI ŞİİRLERİ

seviyorum
Ama yetmiyor
Sevenler de acı çeker
Sevmesem de acı çekeceğim belle
Ne yapmalıyım bilmiyorum
..

Gözlerinin karası gecelerime sinerken hiçbir ay ışığı vurmaz karanlık sularıma. Işıltın sızar gündüzlerime de bir gölge gibi düşerim kaldırımlara. Her geçen aksını ezerken, hiçbir yansıman düşmez gölgeme. Ah sevgili gözyaşlarım bakışlarımı bir küpü doldurdurur gibi doldururken, yokluğunun boşluğunu görürüm gözlerimde. Ah sevgili neden bana delilikten elbise dikersin. Oysa ben her gün yüreğime güzelliğini çizerim. Parmaklarım yanar, yüreğim yanar. Neden bana cehennemden ateşten güller toplatırsın? Ne zaman bir gülün dalına ellerime götürsem, parmaklarımdan sonbahar yaprakları dökülür. Kuru bir dal gibi olurum aşk bahçende. Hiç beni görmez misin? Ah sevgili yok sende başkalarının klasik halleri. Ne gülüşün ne de sevişin kimseye benzer. Sıcak renkli çiçeklerimin üzerine soğuk renklerini düşürürsün. Beni buz kristalleri gibi eritirsin. Bir dilenciyim yeryüzünde, ellerim, gözlerim, yüreğim seni diler. Ne olur yalvartma beni, dudaklarımı dilenci mendile çevirme. Ne olur az da olsa beni dinle. Yüreğim bir kırmızı güldür, yürek vazonu ister. Sen hep kırık halinle ayak diplerime düşersin. Sana kan kırmızı güllerle gelirim hep. Ne acılarıma inanırsın ne de mutluluğuma. Seni bırakıp gidemememde her iki hal de var anlamaz mısın? Ne zaman rüyalarıma girmeni istesem, taştan bir yastık olursun bana. Ne olur ağlatma beni bir daha. Sevmek acılardan bal çıkarmaktır. Yani sevmek aslında iğne ucu kadardır. Tatlı bir gülüşün uğruna tüm iğnelerin tenime batar. Ne olur beni bu acıdan kurtar. Gittiğim bahçelerde yaprak sensin, gül sensin. O bahçede ezelden ebede giden yol sensin. Ah sevgili yollarıma seril demem. Sana bir zarar gelsin istemem. Gel gör ki bu acılar yüreğimdeki bülbülleri küstürür. Seni görememek bütün kanatlarımı kırdırır. Şimdi söyle sevgili sana yalvaran gözlerimden neden bakışlarını çekersin. Ey sevgili seni göremezsem ölürüm bilmez misin? Hayatıma öyle girmişsin ki, ruhsun bedenimde. Eğer ölürsem iki canın hesabını nasıl verirsin. Bir can ki canına muhtaç, bir can ki sen olmazsan sürekli aç. Nedir bana çektirdiğin bunca acı. Ne olur ey sevgili bana acı.
..

Öyle varlıklar ki bunlar, vicdanları satılmış
İnsanlığı aramayın çere çöpe atılmış
İblis ile dost olmuşlar, davaları batılmış,
Acı üzerine acı yaşattılar millete
Dur deyiniz yeter artık, terör denen illete.
..

Kötü çirkin acı ameli niyetinden günahı haramı vebalinden dolayı cehennem düşmeyen insana kıyamet düşmesi çok gibidir
Kötü çirkin acı amelsizlik niyetsizlik günahsızlık haramsızlık vebalsizlikten dolayı cehennem düşmeyen insana kıyamet düşmesi yok gibidir

Kara günahkar veballi kulun gittiği yer cehennem ötesi kıyamet yer çok gibidir
Kara günahsız vebalsiz kulun gittiği yer cehennem ötesi kıyamet yer yok gibidir
Sedat hünkar
..

O yangınlarki, elini uzatıpta yanmak istediğinde bile yakamazlar tenini..
O yangınların ateşleri, seni yakamayacaklarından cesaretsizdirler.
O muhteşem olmuş yangınların, içindedir artık derinlerinde senin..
O gururlu ateşler hadlerini bilirler, senin ateşlerinin yanında küçülmüş bir közdürler..
O kadar soğuk ve acı veremeyecek kadar sönük olduklarını görmek dahi istemezler.

O kadar soğuk ve acı veremeyecek kadar sönük olduklarını görmek dahi istemezler.
..

Hey gözlerim ağla bitmedi ki çileler
Bu başlangıç çekeceğin var yeter
Ağlamayan gözler bilmez ki acı var
Gül sen doyunca ben acı çekiyorum

Diken olmuş acılar musalat gitmiyor ki
Bana dar geliyor bu dünüya çok küçük
..

Ölümden öte ne var bu dünyada!
Sensizlikten daha mı acı acaba ölüm?
Yokluğun kadar soğuk mu?
Seni görememek nasıl acaba toprağın altında?
Ellerini tutamamanın verdiği boşluk kadar anlamsız mı?
Ölüm sensizlikten acı mı?
..

Dün saatlerce yağmurda dolaştım. saçımın her teline, iliklerime kadar ıslandım. yağmur damlaları çivi gibi çaktı alnıma damlalarını, umursamadım. çünki dışımda değildim o an. dışarda beni tanımlamayan sesler, kokular, ışıklar, insanlar yoktu. orda değildim. görmedim, duymadım, hissetmedim hiçbirşey. birisi gelse saplasa bıçağı üzerinede ölülerin arasına hoşgeldin yazsa onu bile hissetmeyecektim. dişlerimi sıktım konuştum kendimle ve benden hiç ayrılmayan tenimle. kah sinirlendim kızdım, kah affettim kendimi. seni mi? seni çoktaaan affettim çünkü ben seni affetmezsem kendimi affedemem ki. son dilediğim özürde erittim benliğimi. son kendine iyi bak dediğimde çöktüm dizlerimin üzerine birgün düştüğüm yerden kaldırıp beni gögsüne sarman temennisiyle. ama son hoşçakalımda bırakamadım seni. gece 3 uyandım birden içimde bir acı dayanmak imkansız. rüya gördüm desem değil sadece acı. insan uykusundan acıyla uyanır mı ya. tarif edilemez, anlatılamaz ama tanıyorum bu duyguyu eskilerden. sana her dokunduğumda hissettiğim çaresizlik bu. her zaman geldiğin hep giderken bıraktığın sensizlik korkusu. nasıl başetmiştim daha önce hatırlamıyorum. ah bir hatırlasam hemen kurtulacağım senden. bilirsin sıkıntıya gelemem. neyse yağmurlu yola geri dönelim. arabalar geldi karşımdan, insanlar köpekler. dediler herhalde kadının şemsiyesi yok. yada deli galiba divane. bilmiyorlarki ben ateşe uçan bir pervaneyim. her seferinde ateşte yanar, bir başka pervanede yeniden can bulur yine yanarım. yok hayır deli değilim. dedim ya ben ateşe uçan bir pervaneyim. sonra bir sokağa saptım amaçsız yürüyüşümde. pazar yerinin çığırtkanları karşıladı beni. sebzeler meyveler. bir zamanlar şükür ile baktığım yiyecekler düşman oldu bana. beni hayatta tutan içindeki vitaminler minereller ve vs besinleri yüzünden. oysa ben orda değildim artık. ben sende benliğimi erittim ey sevgili. bana yakıştırdığın tüm sıfatlar benim, yüklediğin tüm kötü, pis, günahkar olan anlamlar benim. seninle mücadele etmeye gücüm kalmadı artık bunu gör. saldırırsan bana kendimi savunmayacağım. ben buyum. şimdi ne olduğumu sende biliyorsun diye değişeyim mi? biliyorsun görüyorsun neyden korkuyorsun. ne yapacaksın şimdi benimle sen karar ver. ben eğileceğim kadar eğildim...
..

Sessiz gecedeki rüyalar konuşur ılık ılık derinden esen aynı bir rüzgar gibi
Eser deli rüzgar acıyla
İnler içindeki öfkeyle
Sızar gider acı içinde ormanlara
Gözyaşlarını akıtır acı çeken göllere
Yarasını sarar derin gecelerde
..

Kahreden Ayrılık…

Uzun bir zaman oldu ayrılalı ve sen gittikten sonra derin izler bıraktın hayatıma, anılarıma.. Uzun süren yorgun bir ilişkiydi bizimkisi ardından dağınık bir hayat geçmiş bir zaman ve hayat yorgunluğu kaldı üzerimde. Şimdi soruyorum ben kendime sabır ve zamandır şu an ihtiyacım olan hani herkesin tavsiye ettiği zaman! Aslında bu en büyük yalan…. O zaman ki, beni çoğu zaman kanatır eksiltir.. ve gün gelir bir gün başka bir mevsim, başka bir takvim başka bir ilişkide o eski ağrı ansızın geri teper üzerime.. ne yaparım ben o zaman işte.. Belki muhtacımdır sana tekrar aynı duyguları yaşamaya yapamıyorum sevgilim ben başkasıyla seninle ilgili bir yaram vardı acı acı kananyan birde saf sevgim. Şimdi güzel aşk sözleri kaldı dilimde, kalbimde, dudağımda bunları senden başka kimseye söyleyemiyorum. Olmadı sevgilim dön artık dayanamıyorum sende beni çeken o kadar çok şey vardı ki sen ayrı bir mevsim ayrı bir tattın benim dünyamda… Peki ya şimdi; sen gittin ben bittim tıkandı kelimeler sözcükler boğazıma her şey değişti bütün hayatım.. ama; ben yapamıyorum, yazamıyorum, göremiyorum, duyamıyorum ve dayanamıyorum dedim ya bir tanem ben senden sonra kendimi bile artık sevemiyorum…
..

Bir zamanlar seni sevdiğini sandığın bir insanın arkasından bakakalmak, kaldığın yerden bakmak öyle bir acı ki. Çünkü anladım ki; hayat bir insana dolu dolu mutluluklar sunmuyor hiç bir zaman ve acı var oluyor. Acıdan korkmuyorum, sadece dik duruyorum.

Kendimden bahsediyorum. Ardından toplamaya çalıştığım zamanlardan. Aslında bakarsan; insanın acısını kendinden başkası anlamıyor. Ama bekliyor işte. Bir gün yaslanacağı bir omuz, bakarak içindekileri haykıracağı bir çift göze ihtiyaç duymuyor değil.

Şu aralar yaptığım en büyük şey, sabırla beklemek.

Sonrası uzun uzun susmalar...
..

Acılar üst üste geliyorsa
O acı acı değildir artık
Savaşacağın baş düşmanındır senin.i/k
..

Yavaş, yavaş büyüyorum anne. oysa ne zor şeymiş büyümek. ne kadarda acı veriyormuş, pirinç unundan mama yapardın, zorla yedirmeye çalışırdın onu '' hadi ye de çabuk büyü'' derdin. bende kanardım, büyümeyi marifet sanar hepsini bitiriverirdim. Erkenuyu derdin. Ninni söylerdin, söyleme anne, ben uyumakta, büyümekte istemiyorum. Yeniden kucağında taşısan beni. o kundağın içinde yada karnında taşısan. canımı yakıyorlar şimdi anne. kaşığı ters elimle tutuyormuşum küçükken, sağ el sarımsak sol el soğan diye öğrettin sağımı solumu bana, şimdi kiliyorum tamda sol tarafımı acıtıyorlar, yeniden kucağında taşısan beni kimse acitamaz sol yanımı. ben büyümek istemiyorum anne. Şimdi soruyorlar sana beni, küçükken çok yaramazdı diye anlatıyorsun, Şairinde dediği gibi haklısın anne küçükken yaram azdı, yalnızca dizlerim kanardı. Şimdi sol yanımı kanatıyorlar, sızlatıyorlar. Büyümeseydim ve görmeseydim kişiliksiz insanları, çıkarcı şahsiyetleri. Aşk diye birşeyde varmış, oyuncaklarıma aşıktım ben. Onlar beni üzmezlerdi, acıtmazlardı canımı. Anlayamıyorum insanın kalbinin nasıl acıyabildiğini, içinin nasıl sızlayabildiğini anlayamıyorum anne, aşk denilen şeyin insanın canını nasılda bu denli yaktığını anlayamıyorum. Büyümek demek, zalimlikleri görmek, dizlerim kanamadan ağlamak, yapılan haksızlara boyun eğmek, hayal kuramamak, mutsuz olmak, acı çekmek demekse eğer ben büyümek istemiyorum anne....!
..

Esir eder düşenleri eline
Güldürürken acı acı güldürür
Tatlı ızdıraplar içinde gergün
Çaktırmadan için için öldürür
..

Mevlam seni benden fazla
Sevdi aldı vermez asla
Kardeşlerin, anan yasta
Bacım benim, bacım benim
Yandı yürek acı benim.

Dürdane’mdin ablam benim
..

Ve dikti kızıl gözlerini üzerime şeytan,
sanki acı çekmemi istercesine sinir bozucu bir gülümsemeyle.
ve eline dokundum o an,bir melek dokusunda,
ve aşık olmanın günahıyla artık acı çekiyorum,şentansa mutlu.
..

İçimden söküpde, atamadım ki
Başımda duruyor, sırlanmış tacı
Karanlıktan korkup, yatamadım ki
Seni de tanırlar, elbet be acı

Halime bakıpda, yalınız sanma
Gönüllere akıp, boşuna yanma
..

Ruhlarda bedenlerde bu dünyada kiracı
Kurulmuş çalışıyor işte ömür sayacı
İlk endeks doğum yazar son endeks ise ölüm
Ecel faturasının bedeli ölüm acı

Faturalar kesilir hep isimlere göre
Değişmez hiç tarihi verilmez asla süre
..

......Kanayan yerlerimi sevmeyi öğrendim zamanla.Kimseye göstermeden yaralarımı sarmayı...Yetişemediğim de oldu...Bazen çok yüzeysel küçük darbeler indi göğsüme,bazıları ucu zehirli bir hançerden çıkmış gibiydi.Ama bu trajedi benimdi, herşeyiyle sahiplenilmeyi hakeden bir yoksullaşma trajedisi.Maddesel yoksulluklardan ziyade ruhun gecikmesi, büyük ikramiyeden çıkması beklenen.

İstediklerine sahip olamıyorsan sahip olabileceklerini istemeyi öğrenirsin zamanla, derdi zavallı annem.Kendi şiirinde başrolü oynadığına inanan kadın.Oysa hep yardımcıydı şiiri yazılanların kaderine.Ben mi anneme benziyorum yoksa annem mi annesine bilmiyorum...Ne önemi var ki zaten.Yaşanan bunca acı nasılsa birilerine miras kalmıycak mı.Kendi hayatlarının trajedisini yazacak birilerine...

Ben yükümün en ağır bölümünü sakladım anılarıma ve hiç mektup yazmadım geleceğe.Tanınmamak için diğer hayatımda.Günahlarımın bedeli neyse hazırım ödemeye.

Tanrım kocaman bir yürekle geliyorum sana.O kadar çok sevgi ve o kadar acı depoladım ki kıyamazsın yakmaya....
..

'Çok seneler geçti, çok seneler geçti
Dönen yok seferinden'
Yüreğim buruk, dilimde bu şarkı
Aşk acısı yüreğimde, bu şarkı dilimde
Bu aşk acısı ne eski, ne yeni
Ne geçmiş, ne gelecek
Şu anın acısı...
..