9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Gönül denen handa, duran halaycı,
Ezelden ezeldir, çektiği sancı,
Ne yâri vardır, ne orada hancı,
Yalnız gezen aşığı, dert dağlıyor.
*
Gece uzadıkça, artar kederi,
Düşünür her saniye, son sözleri,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta