Acı Tütün (ıı) Şiiri - Abdullah Demirel

Gece yarısı uyanır annem
Ay saklanmış dağın ardında
Bir Kandilin titrek ışığı
Uykuyu bölmeden yanımda

Yorganı usulca aralar
Sessizliğe basar adımlar
Bir yudum suyla başlar gün
Henüz uyanmadan yıldızlar

Toprak kokar ayak izleri
Islak, yorgun, sessiz gece
Ben küçücük bir gölgeyim
Zamanın en tenha köşesinde

Acı tütün kokar ellerde
Bir ömür yük omuzlarda
Güneş doğmadan başlar hayat
Bitmez günler bu tarlalarda

Anne susar ben de susarım
Gözlerimde büyür zaman
Bir yaprak gibi savrulmadan
İçimde kalır her ferman

Nasırlı eller toplar sabrı
Yaprak yaprak kırar hayatı
Birine eş, birine anne
Ama kimse sormaz yorgunluğu

Seleler ağır, yol uzun
Omuzlarında sessiz bir dağ
Bir dua düşer dudaklardan
Acıyla karışır her nefes ah

Güneş yükselir yanar toprak
Gölgeler bile kaçar bizden
Susuzluk çatlar dudaklarda
Ama durmaz eller nedense

Çocuklar vardı benim gibi
Uykusuz ve mahmur gözler
Küçük eller dizer tütünü
Sabrı öğrenir erkenden

Bir tencere kaynar akşam
Bir çocuk ağlar içeride
Annem gizli ağlarken ben
Büyürdüm sessizliğimde

Acı tütün sinmiş yıllara
Bir kader gibi avuçlarda
Görünmeden geçen hayatlar
Rüzgâr olur bu dağlarda

Bir koku gelir uzaklardan
Çocukluğum düşer kalbime
Ve susarım yine eskisi gibi
Annem bakar içimde

Kandil söner gece kalır
Hatıralar içimde yanar