Gözyaşları akmadan ağlayanlar, yüreklerine kan akıtırlar,
Yürekleri kanayan insanlar, gülerken acı tebessüm bırakırlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bence de çok iyi en fazla yaptığım şeylerden biri.
Doğru söylemişsiniz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta