Bu son gittiğim yer geri gelmeyeceğim sığınak.
Ne bir umut peşindeyim ne aramam ben korunak.
Ne bir öfke ne bir sitem kızgınlıktan daha öte.
Çektiğim hüzün ve acı kalsın bende o son hatıram.
Yokluyor geliyor aklıma ara sıra, yaşadıklarım ne varsa.
Ölmek ne ki her gün dirilip dirilip ölür mü insan.
Ne ihanetler ne oyun içinde oyunlar, aklımı zorladı.
İnanmış gibi yaptım zorlandı maalesef sabrım.
Tüketilirken, insanın gıdasıymışım meğerse.
İnsan nasıl beslenir başkasının kızgınlığıyla.
Işığını emerek yaşamaya çalışır, ancak hınzır.
Yaşatmak uğruna, ben sebep olmayayım diye çektim.
Hayat uğruna, sunduklarım çıkmasaydı nankör.
Sizin için çektiklerim düştü maalesef boşuna.
Kenan Gezici 12/04/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 00:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!