Çocukluğum;
En azından bir parça dal böyle alçakça hizmete benim yüzümden ölmez, diyerek her seferinde son sefer diye ellerini,
Şer kadının kasık içinden kaçan uçkurun kıyası kesip koparsın diye gözlerini,
Dünyayı durduran kronometrenin düğmesi ne zaman bassa uğruna durdurulmalı diye yüreğini
Yumduğum çocukluğum
Ben bazen hep son anda anlıyorum seni
Göğsüme dayanmış basınç oluyor kurtulma çabam
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta