Abimin anısına Şiiri - Perihan Pehlivan

/ 23.Mart günü Ankara Lokman hastanesinde aramızdan ayrıldın . Mekanın cennet olsun /

Kırılgan yüreğimde ayrılk senfonileri çalıyor. Zoraki kalkdığım yatağımdan, öylesine bitkin ve yorgunum ki. Saatin kaç olduğunun ne önemi var. Öğlene ramak kalmış o kadar. İçim yemek yemeyi almıyor. Havasızlık çökmüş damarlarıma pencerelerimi açıyorum perdelerin ardından. Pek çay semem ya, tarçınlı bir çay yapıyorum. dem alıncaya kadar oyalanıyorum, Islak asvalta bakıyorum. Islaklığını karanlığı bastırıyır. Ne çok ağlamışım iki yıldır. Güle güle sevgili abim çocukluğum. Bir yıl önce eşim Karlı bir ocak sabahında;Eşim hayat arkadaşım, çocuklarımın babası torunlarımın ton ton dedesi. Daha bir yıl olmuştu ki,Ve abim güvencem desteğim aile yadigarım. Son güvenilir limanım. Hepsi kapandı birer birer. Ve bir gün bende, gideceğim sessizce. Türlü bahanelerle yorumlayacaklar. Nafile sessiz gemi çoktan yol almış olacak sonsuzluğa. sabah dilime takılan şu son dörtlüğü birakıyorum abimin anısına.

Artık gidiyorum şu dünyadan
Sana kalsın bu mekan o meydan
İster çal oyna ister eyle figan
İstersen kral ol istersen ol sultan

Perihan Pehlivan 29.32026 İstanbul