Yazabilmek için;
Susmak gerekir.
Sustukça iç dünyanda,
Kalem bir şair gibi başlar
Anlatmaya.
İsimsiz başlayacak gün
Ben sana mecbur olmadığımı
Bir kez daha kanıtlayacağım.
Ve bir kez daha
Anlam ararken yaşamımda
Ben seni bir kez daha çıkaracağım
İçiyorum 52 şişe
Hem de zebelliyetsiz.
Birden kapı çalınıyor(dı) .
Neyse onu yarın hatırlarım.
(ben değil vallahi, rüyam yazdı bu şiiri)
Neden hep güzeldir denizi olan şehirler?
Ve
Neden mideye kabuğunda erir düşlerim?
25.03.2010
Kaçıncı bahar bilmem ki, bu kaçıncı!
Her yeni sisli sabahta,
Kafalar bulutlu,
Yürekler donuk.
Yalnızlığın kıyısında uçan kuşlar,
Korku sinmiş üzerlerine.
Sarı ip,
Sıkışmış kalmış kitap yaprakları arasına,
Sarı ip,
Canı neler çeker.
Temiz bir hava çekmeli ciğerlerine
Oh be İstanbul demeli
Sessizlik ardı sıra gelir,
Ve ben, senin yokluğunda severim dünyayı.
Sen olunca buralarda,
İnan sevesim gelmiyor hiçbir şeyi.
Bir kedinin süt içişi,
Yavrusuna ekmek taşıyan serçe




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!