Abbas'a el veda Şiiri - Umut Göktekin

Ah!

Bir baskı nişanesi kağıtlar saklarken, tertipledim Zülfikar’a dokunan yağlı şiirleri...

Vay! Tutmuştu cenaze konvoyu;
Postacı Abbas’ın çakısından,
Geçen ayın satılmışlıklarına dokundurabilmiştim:
Kanlı gömlek, kırık gözlükleri...

Harabemde bol soru işareti mektuplar...
-Ki bunlar-
Samandan kalma eserlerdir;
Zincirsiz erlerin namuslarına sarkan.

Bi’ o kadar emperyal havalar eserdi
Esmer kızların kıvırcık saçlarına;
Yolluk haznelerinde
Soğuk demirden çizilmiş,
Yiğitlik karşıtı metinler taşırlardı ki...
Dağlar şahittir buna.

Abbas gönderdi,
Ayaz tulumlarını çektiğim vakit;
Şehirden havadisler saklardı kucağında.

Yol boyu;
Hüzünlü ağıtlar,
Şakaklarda puşt izi...
Abbas’a elveda.