A. Yüksel Şanlıer Şiirleri - Şair A. Yük ...

Seni canan bildim
Ve gönlümde ki senin aşkınla yandım.
Ya sen ne yaptın.
Sevdiğimi bile aklına getirmedin de
Beni hiç yerine koydun.
Ah kaderim ah..

Su gibi ömrüm, akıp giderken,
Aşkımsa beni,hep viran derken,
Yüzlerim soldu,yolunda giderken,
Derim ben aşkla,Allah ulu diye.

Mehtaba bakıp yolumu sorarken

Gönlümün sultanı.
Seni gördüm bu gece rüyamın en güzel yerinde.
Sen ağlıyordun.
Uyandım hıçkırıklarından kan ter içinde.
Baktım etrafıma kimse yok boş sol tarafım
Sabaha kadar.

Dallar üzgündü direnmeye çalışıyordu,
hayat yaşam kavgasıydı zevk değildi onlar için.
Aralarından geçiyordu

derelerin suları, köpük köpüktü.
Deniz kudurmuştu, vurdukça vuruyordu kıyılara,

Buhu kokusu, yayılıyordu,
bir yerlerden,
durdu, ve derin bir nefes çekti,
sevmezdii o, buhu kokusunu aslında,
of dedi,of,
yine bir ölüm kokusu geldi burnuma,

Vardım pınara su içtim pınardan,
Bir güzel vardı, öp dedi şuramdan,
Açtı göğsünü ben şaşkın bakarken,
Göğsü açılırken, öptüm alnından.

Mosmor kızardı, o şaşırdığından,

Başım alıp çıktım yüce dağlara,
Karlar yağmış baktım yeşil kırlara,
Dağlar aştım geçtim bastım karlara,
Dönmem daha sana, özleme beni.

Gurbet elde kaldım gönül biçare,

Ruit come Ermenek very yellow,
All omuş sweet,pomegranate,
Ermenek “kalbimde”ruined vineyard,
Özlemimsin, sevdiğimsin Ermenek.

Bir denizsin engin,fakat ufku olmayan,
Gönlünü sevene açan,sevsen bakmayan,
Sensin sen özleten de özlenen de sensin,
Gönlünü verene bile, dönüp bakmayan.

A.Yüksel Şanlıer

-I-
Yalan oldu yıllar, geçip gitti de,
Dökülmekte yaş gözlerimden yine,
Hüzünlendi gönlüm, bu hasret neden,
Süzülmekte yaş, yüzlerimden yere.
-II-