A. Yüksel Şanlıer Şiirleri - Şair A. Yük ...

1-***
Hani sevgin, hani aşkın! niye çoktur, yalanın,
Hala bir tatlı sözün yok da geçer hep zamanın,
Beni sevdinse yalan söyleme sevdim seni ben,
Seni sevmek’mi hatam söyle nedendir yalanın.
***

Seni sevdiğim yalan sanma, hayâllerimde sensin.
Seni her halinle sevdim, şu gönül ne halde bilsen,
Unuturdu sanma her an seni düşlerim gülüm ben,
Seni her halinle sevdim, şu gönül ne halde bilsen.

Seni özlüyor şu gönlüm, şu gönül yanar ki sorma,

- -./.-/.-/.-.-
Mef'ûlü/ Feûlün/ Feûlün/ Mefâ‘ilün


gön lüm de/ki aş kın /la yan dım/se ver mi sin,
her gün se/ni an dım/bu yer ler/de dur ma dan,

(-.) (.-) (.-.-)
Mef'ûlü/ Feûlün/ Feûlün/ Mefâ‘ilün

Avcı vurdu, yara aldım câ-n_evimden
Ayrı koydu beni birden, sevgilimden,
Vurma avcı yar sevdim, ben gönülden,
Görmesin beni canan, ağlar dururken.

Gözlerim kapanıyor, ağlar dururken,

Bir sevdaya düştüm, yanarım kor gibi her an,
Güldürmedi Mevla’m beni, aşkımla susarkan,
Gönlümde yaram vardı canım yandı yaramdan,
Gönlümdeki aşkımla yanardım, nice yıldır.

Doktor dedi olmuş bu verem aşkla yanarken,

Bülbül figanın neden gül dalında,
Bilmez ’misin yâr bile, uykusunda,
Ötme bülbül, gecemin kör anında,
Ötme bülbül yâr derin uykusunda.

Yanık, yanık figan eden, seherde,

.Yar geldi ak pınardan, içtim soğuk suyundan,
Gül döktü şalvarından, kesmiş de gül dalından,
Şaştım döküp dururken, sordum kimin bağından,
Gül verdi koncasından, öptüm dudaklarından.

Bal aktı gül dudaktan, öptükçe kızdı durdu,

Ya Rab.


Ya Rab;
Acılar içindeyim,
çektiklerim yetsin,

.Dedim, bülbüle,
Ağla, al güle,
Dedi, ya Allah,
Gönül, gözüyle.

Allah, ya Allah,