04:43 Şiiri - Naile Dündar

Saatin kaç olduğunu bilmiyorum.
Gecenin, zamanın adını unuttuğu yerdeyim.
Belki üç, belki dört.
Bakmadım.
Bakmak istemedim.
Uykumun arasında,
heyulalarımla birlikte uyandım.
Gitmediğim bir şehrin
bilmediğim havasını hissettim.
Burnumda yabancı bir sabahın izi.
Sokaklarında yürüdüm.
Kuşlarını seyrettim.
Güllerine dokundum—
sanki hepsi beni tanıyormuş gibi.
Sayısız adımlarla geçen insanlara baktım;
sayısız adım, sayısız hayat.
Ben bir an durdum—
kendi hızımın ortasında.
“Kim bilir,” dedim,
“kaç kez gözel gördüler?”
Bir değil,
iki değil…
ama ben değilim.
Şimdi günün ağarmasını bekleyeceğim.
Bekleyeceğim.
Belki içim bir umutla dolar da
gözlerimi yine aynı uykuya bırakırım;
aynı rüyaya,
aynı kayboluşa.
04:43