İLKBAHAR ŞİİRLERİ

Tenimde kırışıklıklar, saçlarımda beyazlar olmasaydı, kimse yaşlandığıma inandıramazdı beni. Çünkü kalbim hala kıpır kıpır...Tamam, yetmiş yıldır durmadan çalışıyor, emekliliğine sayılı günler kaldı belki ama hiç durmayacakmış gibi çarpmaya devam ediyor işte. Kısacası, kalbim tenim gibi henüz ihanet etmedi bana. Tabii bunun bir nedeni var...

Evet sevgili, zaman çabuk geçiyor değil mi? Hatırlıyor musun, yıllar önce demiştim ki, "seni asla unutmayacağım, hiçbir an sevmekten vazgeçmeyeceğim." Bu sözlerim karşısında şaşırmış, daha çok inandırıcılıktan uzak bulmuştun. Ve o günden sonra kim bilir kaç kez sonbahar kışa, kış ilkbahara, ilkbahar yaza, yaz sonbahara kavuşmaya çalıştı, bıkmadan usanmadan, olmadı, ama yine de hiçbiri vazgeçmedi, umudundan bir şey kaybetmedi. Tıpkı benim gibi.

Keşke şu an karşımda olsaydın; kırışmış ellerimi narin ellerinle sararak, "beni hala seviyor musun? " diye sorabilseydin. (Farkındayım, ellerim titriyor, ama inan yaşlılıktan değil, senin eskimeyen güzelliğin ellerimi titreten.) Belki aklımdan, yüreğimden geçenleri anlatmakta sözlerim aciz kalabilir, o an gözlerime bak olur mu, onlar sana tam olarak tercüme edecektir, söylemek istediklerimi. Peki, "seni ilk günkü kadar çok seviyorum hala" dediğimde, telaşlanır, gözlerin dolar mıydı, bir kez olsun...

Henüz genç olduğumuz günlerdi. Cadde de karşılaşmıştık da, üzerinde bahar çiçekleri ile süslü elbisen ve turunç kokan teninle, güzel yüzünde utangaç bir ifade, gülümseyerek akıp gitmiştin yanımdan. Bir daha o kadar yakından göremedik birbirimizi. O birkaç saniye içinde içime çektiğim kokunu hala duyuyorum. O anı tekrar yaşamak için az sonra ölmeye hazırım biliyor musun? Yine inanmadın değil mi? Bunca yıl seni hiç yanılttım mı? Ölümden korkarım elbette, ama seni sevmekten korktuğum kadar ancak.
..

BİRLİK DE BİRLİK DE GÖÇELİM Mİ
Nice anı bıraktık, ilkbahar mevsiminde,
Rengarenk çiçekleri, merhem ederek derde,
Can cana yatı verdik, kırağılı çimene,
Biraz da anılardan, gel de söz edelim mi?

Şen ve şakrak çağlıyor, dilek çoban çeşmesi,
..

Hasan Cihatla güfteyi beste eyledik,
Cihan sultanları ile dünyayı fetih eyledik,
İlkbahar gelince doğayı çiçekler örter,
Sanatı ile kalpleri titretti Hasan Cihat Örter,

Kuğular salınır Salacaktan mavi Marmaraya,
Üstat Hasan Cihat ile güfteler kaldı yaya,
..

Tutunulacak aşktan başka ne var ki...

* * *

Geçen gün, yirmi yıldır benimle birlikte yaşayan sarmaşığımı seyrederken çok duygulandım. Nelere tanık oldu, nerelere yoldaşım oldu bunca zaman içinde..Vefalı sarmaşığım benim, yapraklarından bazıları sararmış, demek ki su vermeyi unutmuşum..Gittim öptüm yapraklarını, gönlünü almaya çalıştım. Zekâsına da hayranım onun, duvarda ilerlerken, kendine göre yol bulma şeklini; örneğin, zemine göre kaç milim/santim uzunlukta 'ayak' çıkaracağını ve nerede hangi kavisi vereceğini nasıl da biliyor.Tutunduğu yere de öyle akıllıca ve sıkıca yapışıyor ki, sökmeniz çok zor..Sökmek gerektiği yerde duvarın sıvası dökülüyor. Sarmaşığım zekâsıyla beni şaşırtıyor ve kendine hayran bırakıyor. Bitkilerin Gizli Yaşamı adlı kitabı okuduğumdan beri, onlarla ruhsal alışverişim bambaşka. Bitkilerim beni böyle rahatlatıyorlar ya, ben de onların ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyorum elimden geldiğince..Ha bir de, sevdikleri müzikleri dinletiyorum mesela. Kabakların Bach sevdiğini siz hiç duymuş muydunuz? Ruslar bitkiler üzerinde müzikle deney yapmışlar; hard rock dinletilen bitkiler müzik kaynağından uzağa kaçmaya çalışırken, klasik müzik dinletilenler müzik kaynağına yaklaşıp, onu adeta sevgi ve minnetle kucaklamışlar.

Biz insanlar da seviyoruz dediğimiz kişileri öyle vefa ve minnet duygularıyla kucaklayabilsek. Örneğin, pahalı bir müzik aletine gösterdiğimiz özeni onlara gösterebilsek..Yüreğimizde başlayan sevgiyi aklımızla geliştirebilsek.. 'Zemini' iyi yoklayıp, pürüzleri, kavisleri iyi hesaplayarak kuvvetle basabilsek. Zaman zaman sararıp solmaya yüz tutsak da, o anda bile sapasağlam 'duruş' sergileyebilsek..Duvarlar sökülse de biz kendimizden ve sevdiklerimizden sökülmesek..
..

Sevişelim zenciliğim geçene kadar
Ağacın ilkbahar kalabalığını bekleme
Herkes içindeki mağarada gizli
Gölgeler perdede sabır içinde meşgul
Ağacın kuralıyla düşünelim şimdi
Yaprağın sonbahar endişesi yakın

..

Yüzümde donup kaldı, yaşadığım hüzünler,
Her biri bir çizgiye, yerleştirdi izini.
Zaman fırtınasıyla, savrulup durdu günler,
Hayat geçmekmiş meğer, mevsimler dehlizini,

Ömrümün son deminde, son mevsimi yaşarım,
Ne dünyaya tutkum var, ne ilkbahar özlemi.
..

Vakit hüzün yağar gün nehar olur
Muhabbet serpilir öper mehtabı
İrşad şairine ilkbahar olur
Lisanı hâl ola özün esbabı

Hâl ola lisanı aşkı sevdası
Belki vuslat boyu fıtrat yasası
..

Kömür tozuyla sıkıştırılmış plaklar gibi
Sıkıştırılmış canlar kömürler arasına
Kanla yazılmış bir ilkbahar günü
Haykırışlar yazılmış bir taş plağa
14'lük yanık bir türkü bu
Feryat figan tüm canlar
Kulak verin seslere
..

Bu günler de ölesim var,
Bu gün günlerden ölüm
Mevsimlerden ölüm mevsimi gibi
İlkbahar yaz sonbahar kış ölüm gibi
Ben ölüm gibi..
bir hiç gibi
hepsi bu bir hiç gibiyim
..

Ayrılıkları ezberledim ilk önce
İlkin babam gitti ve dönmedi
Demek giden dönmüyor
Dedim kendi kendime

En çok babamı sevdim
İlk hasreti onda çektim
..

Toprak uyandı kış uykusundan
İlkbahar hüzünlü
Çiçekler dalında pişman
Sen yanımda olmayınca

Kafeste bülbül çiçekte arı
Baharın kokusu kelebeğin kanadında saklı
..

Denizler kurusa çöl olsa bile,
İnan sen benim hayat suyumsun.
Gündüzler kararsa zindan olsa da,
Sen benim biricik gün ışığımsın.

Mevsimler karışsa hep kışa dönse,
Seninle hayatım ilkbahar benim.
..

Çölde, susuz yalnız kalan kaktüs çiçeği gibiyim.
Kaktüs, çiçeği gibi, ara sıra verilen su ile yetinirim.
Susuzluğum çare isterim, çok mu şey isterim?
Kaktüs çiçeği gibiyim, fakat dikensizim.

İsterim ki kurumaya yüz tutan beni biri yeşertsin.
İlkbahar da yaz da sonbahar da kış ta yeşillenmek istiyorum.
..

Güneşin batışını izlemek vardı seninle İstanbul'da
Kız Kulesi'nin tam karşısında denize vurmuş yakamoz gözlerinde parlarken,
İlkbahar gibisin,her düşen yağmur damlası yüreğimde bir çiçek oluyordu seninle birlikte,
Koklamaya doyamıyor,bir ceylanın su içmesi ürkekliğinde sarılırken belime,
İçimde bir volkan gibi besleyip büyütüyordum aşkını,
Bu çılgın şehir bilmiyordu ki içimdeki volkan patladımı dinlemezdi hiç bir şeyi;
Adı İSTANBUL olsa bile.....
..

............. 01-04-2007
Ne zaman doldu vadesi gençliğimin
Ne zaman geldi-geçti ilkbahar,yaz
Ne zaman sarardı yaprakları ömür defterimin
Kalmadı tebessümlerimde bile, o eski neşe, o eski haz
Saçaklarımda ak çoğaldı artık, yarınlarım karanlık,
umutlarda bile naz
..

EYLÜL’DE HÜZÜN


Ah kaç bahar geldi, geçti
On, yirmi, otuz hatta kırk
Kaç nisan daha yaşadık
Yel gibi, rüzgâr gibi esti
..

Okşayan ahengiyle büyüleyen bir durak
Uzaktan salınıyor, benimle benden ırak
Ruhum rükû ye varmış o karlı tepelerde
Benimle sendeki fark sen ustasın ben çırak

Gâh deli pervaneyim gâh kasvetli gâh buruk
Sözlerim savruluyor bir yakala bir bırak
..

Çölde ki kum taneleri anlatabilirdi sana olan sevgimi
Ağaçların yaprakları anlatabilirdi sende kalan düşlerimi
Gökyüzü bilseydi anlatabilirdi seninle değerlenen hislerimi
Okyanusun derinliği anlatabilirdi gözlerine mühürlenmiş sevgimi

Kuraklık ile yoğrulmuş bir gül anlatabilirdi yağmurun değerini
Ayın ışıltısına erişemeyen yıldızlar anlatabilirdi gözlerinin ahengini
..

Geldi,yine İlkbahar,
Yeşillendi,çayırlar.
Laleler,papatyalar,
Burcu,burcu kokarlar.

Geldi yine,göçmen kuşlar,
Leylekler,kırlangıçlar.
..

Bak geldi ilkbahar.
Karlar eriyor.
Giden göçmen kuşlar,
Geri dönüyor.

Dağlar kırlar doldu.
Rengârenk çiçek.
..