İLKBAHAR ŞİİRLERİ

ömrümün sonbaharında açan ilkbahar çiçeğiydin

kokun hala içimde
tadın dilimde


sonbahar sen koktun, kış sen, ilkbahar sen, yazın sen...
..

Seni sevdiğim kadar sevmedim hiç kimseyi
Bir Allahım bir sana taptım sevgi aşkına
Bırakma yalnız beni sevdan ile başbaşa
Bugünüm dünden fazla inan muhtacım sana
Sar beni kollarına soyunda gir koynuma
Ne ilkbahar ne yaza belki çıkmam sabaha
Bugünüm dünden fazla inan muhtacım sana
..

Geçip gitti bütün yıllar,
Acı tatlı tüm anılar.
Yaşadık nice mutluluk, nice ayrılıklar,
İlkbahar içinde öldüren sonbaharlar.
Kimi gün yanaklarımızdan süzüldü yaşlar,
Kimi gün çınlattı ortalığı şen kahkahalar.
Onlar, her zaman yanımızda oldular.
..

Bugün bütün sevgileri
Güneşten, çiçeklerden topladım
Yüreğime sakladım
Ne olacak senin halin
İlkbahar
..

İlkbahar gelince açar çiçekler,
Bal yapmaya konar bütün böcekler
Sonbahar gelince söner ocaklar
Ömrümde istemem ben sonbaharı.

Sonbaharda solar, otlar yapraklar,
Yere düşer çürür kanar topraklar
..

ilkbahar sabahlarinda
Ötüsen kuslarin sesiyle uyanirim
Ne güzel beni uyandiriyorlar
Civil civil ötüsüyorlar
Sankisi bana türkü söylüyorlar
Uyan Özcan uyan
Sabah oldu derler gibi
..

İLKBAHAR

Yeşermeye başladı yaprak,
Herkesin yüzünde bir gülücük.
Düşen yapraklar durdu,
Özlem gözyaşları son buldu.

..

Biliyor musun,bahar yağmuru gibisin.
Kah sırılsıklam yağar üstüme doğru hercai bakışların,
kah bir sel olur gülüşlerin alır götürür beni umut dolu maviliklere.
Biliyor musun,bahar çiçeği gibisin.
Hafiften boynun bükük,duruşun yağmura susamış gibi.
.Hafif bir rüzgar bekler buğday rengi yaprakların.
Belki yarın düşler yağacak üstüne gülüşlerinin damla damla.
..

Senelerdir bir sessizlik
İçerimde bir durgunluk
Yüreğimde bir ateş var
Yanar sönmek bilmiyor

İlkbahar yaz sonbahar kış
Derler bunu bilemem
..

Her şey tamam.
Bir tek sensin olmayan.
Mevsim ilkbahar
Ve kalbimde sevdan…

Sana açık yollar,
Ve ardına kadar
..

M_urat'ım yüreğim yorgun yüreğinde,
U_kuları kaçıyor sensizliğin içinde,
R_uyalarım sensiz bir kabus olmuş,
A_şikın içimde kanıyor sensizliğin içinde,
T_arihler yazıyorum aşkımızın her gününe,

A_şkını yaşıyorum sensizliğin yokluğunda,
..

Dün gece ilbahar öptü beni dudaklarımdan
çırılçıplak soydu okşadı sevdi korkutmadan
sevgilisiydim artık onun bırakmıştım kendimi utanmadan
ölecektim sanki sırılsıklamdım mutluluğumdan
dün gece ilbahar kurtardı beni karanlıklardan
yıkadı temizledi arıttı tüm acılardan
saçlarıma taç yaptı pırıl pırıl yıldızlardan
..

Görmek istemiyorum artık çölde serap,
Beklemiyorum da rüyalarım için geceyi,
Kokunuda getirmesin artık rüzgar...
Çık SEN gel,kış geçti mevsim ilkbahar,
Bu dünyada masum gözlerinden başka neyim var...
..

sen
dağa kaldırılmış yalnızlığımın hangi yaban gülüsün
bütün kuşların falına acılar katmış, kana susamış
çiçeklerini devşiremediğim ilkbahar bahçelerimde bal akıtmış
yorgunluğunu bilmediğimiz arıların ayaklarında taşınan…
..

Artık,
Gündüzler kabadayı...
Geceler korkak..

İlkbahar gelir mi?
Barut kokarken
Toprak...
..

Tatlı dillim aşka sözlüm karda ceylan buzda nar
Bal dudaklım ağca yüzlüm cemre düşmüş ilkbahar
Mor siyah saç telli zülfün gönlümüzden taç giyer
Al yanaklım türkü gözlüm bende sonsuz sevda var

fâ’ilâtün/fâ’ilâtün/fâ’ilâtün/fâ’ilün
..

İSTANBULSUN… SENİN OLSUN! Bir hüzün, bir sevincim oldun çünkü sen İstanbulsun… Dünyanın bir kırık ömrü varsa o da senin olsun! Fethin nazlı gülüsün, ceddim sende yatıyor bir bak Geçmişin o ışıltısı gözlerinde parlayarak. Işığım ve güneşimsin dünüm sensin, yarınım sen Seni gören her bir göze hem bir gülsün hem bir gülşen. Kızım, oğlum sende doğdu ilk gördüğüm cihanımdın Arandıkça bulunmayan eksik kalan bir yanımdın! .. Gençliğimi aldın ancak kızmadım hiç sana bakarak: Sen İstanbul nazlı gelin, Sen İstanbul olgun anne. Sen İstanbul kızgın baba. Sen İstanbul tatlı dede Sen İstanbul yorgun adam! Sen İstanbul coşkun deniz, Sen İstanbul doyumsuz haz… Sen İstanbul bir ilkbahar Sen İstanbul hem kış, hem yaz! . Eksik yanım olsan bile,arandıkça yoksan bile Bir hüzün, bir sevincim oldun çünkü sen İstanbulsun… Dünyanın bir kırık ömrü varsa o da senin olsun! .. Bir taşına “Acem mülkü feda” eden eşsiz gözler Sende yaşarken de sende yatarken de seni özler. Hiçbir şehir sevilmedi hiçbir insan tarafından Seni sevdiğim kadar şehirler sultanı İstanbul. Yağız delikanlı fecri kararmış ihtiyar mısın? Genç bir baba benzersiz bir sevda mısın? Bursa’nın oğlu Edirne’den bize yadigar İnan senden başka her yer bana dar. Burcunu içerden gören ilk iki göz gibi Uluabatlı Hasanın.Ey Peygamber müjdesi şehir! Ey Mehmet Fatihin Emaneti “ulvi yir”! Sana “kocakarı” diyen ağızlar kurusun Sana nasıl kıyarım Sen İstanbul ilkbaharım Sen İstanbul kışım, yazım! . Eksik yanım olsan bile,arandıkça yoksan bile Bir hüzün, bir sevincim oldun çünkü sen İstanbulsun… Dünyanın bir kırık ömrü varsa o da senin olsun! .. Bir karar ver nar mısın sen, nur musun sen? : Sen İstanbul kızgın baba. Sen İstanbul tatlı dede Sen İstanbul yorgun adam! Sen İstanbul coşkun deniz.. Yâr mısın sen, nar mısın sen, nur musun sen. Geçmişin hülyâlı günü, bu günlerin nazlı gülü. Lâleleri kıskandıran ey göz alıcı lâlezâr… Sonun azab olacaksa da hep bizim ol. Yeminler olsun olmayacağım senden bizâr. Yedi tepeden kıskandırırken yedi gelini Rabbim eksilmesin zümrüt boğazından meltemini. Anadolu’nun anası kalk ve doğrul! .. Sana her hal yakışıyor gün geçtikçe emelim ol Dünüm olduğun gibi bugünüm ol, yarınım ol. Gençliğimi aldın ancak kızmadım hiç sana bakarak: Bir hüzün, bir sevincim oldun çünkü sen İstanbulsun… Dünyanın bir kırık ömrü varsa o da senin olsun! .. Dünyanın bir kırık ömrü varsa o da senin olsun! .. Çünkü sen İstanbulsun! Çünkü sen İstanbulsun… (BİR İSTANBUL ÂŞIĞI:ZEYÜNEP)
..

Hayat bu:İlkbahar,yaz,sonbahar,kış
Biraz iniş,biraz düz,biraz yokuş
En sonunda aynı yeredir çıkış
Ya bugün olacak,ya bir başka gün

Ankara/2015
..

Sonbahar için değil, yeni bir baharı her yerimde hissetmek için yaprak döktüm ve çırılçıplağım.
Gel ilkbahar.
Renklerine bürüneyim.
Gül gibi kızarsın yanaklarım.
Orkide gibi aklansın bedenim.
Gel sar beni, mis kokan ellerinle...
..

İlkbahar yağmurları toprağı dövmekte şu günlerde ve her yer buram buram toprak, aşk kokmakta.Gökyüzü sanki; yalnız kaldığım, bedeninden zoraki sürgün edildiğim şehrin rengine bürünmüş. İnce ince yağan yağmur yanaklarımı okşuyor.Yağmur sanki; benden zorla alıkonulan ak pak yumuşacık ellerin gibi...

Artık yavaştan akşam oluyor gönlümün sürgün şehrinde...Bütün objeler birer birer karanlığın ardına gizlenmeye başlıyor. Gece, sanki gözlerin oluyor. Her bir yanımı sarıyor. Nereye baksam, nereye gitsem, sevgi dolu şevkat dolu gözlerini hissediyorum.Yağmur kesilip hava soğumaya durduğunda, üşümeye başlıyorum. Rüzgar çıkıyor senin gittiğin yönden ve rüzgar nefesin oluyor, sen kokuyor mevsim, sen kokuyor gönlümün sürgün şehri...

Dünyanın tüm olgularını seninle anlamlandırıyorum.Doğayı sana adıyorum.Seninle özleştiriyorum ilkbahar mevsimini ve sana doyabilmek adına, tanrıdan çalıyorum zamanı...

Ama yoksun. Ne kadar yüklesemde mevsimleri sana, ne kadar özleştirsemde seni doğayla, hep bir yanım yarım, sensiz geçen her ayım eksik kalıyor. Tamamlamak adına çalsamda tanrıdan zamanı, yetmiyor. Bu yüzdendir ki sensiz geçen günler, gün değil, mevsimler mevsim değil. Doğan güneş hüzün kızıllığında ve açan çiçekler solgun benizler gibi. Renksiz, susuz... Sensiz geçen ömrüm, ömür değil. Bu şehir yalan, yaşamışlığım, gülüşlerim yalan... Sensizliğimi kamçılayan her şey ama her şey koskoca bir yalan... Bezendim doğruluktan, senden uzak her temayla. Sensiz yazdığım, sensiz andığım, sensiz kurduğum her cümle, cümle değil...
..