Züppe Şiiri - Sadık Kocabaş

ZÜPPE
Erkes birbirine başkanım diyor,
Sıçtıkları kaptan hepisi yiyor,
Helaya koşarak dalkavuk giriyor,
Çekmiyor sifonu kokuyor züppe.

Makam hırsı sarmış, özü bir küpte,
Kibri dağı aşmış, kafa bir tüpte,
Sözümüz ok olsun, kulağa küpe,
Milletin sırtında sancıdır züppe.

Soysuz sofrasında döner bu çarklar,
Vicdanı kararmış, görmez ki farklar,
Zulmetle dolunca gönüldeki arklar,
İblis pazarında köçektir züppe.

Sahte vaatlerle milleti kandır,
Gözünü bürümüş, hırsı bir zandır,
Mertlikten nasipsiz, içi bir handır,
Kendi pisliğinde boğulur züppe.

Meydan boş kalınca gafil el alır,
Mert olanın ahı mahşere kalır,
Arifler katında bin bir hal olur,
Düzensiz kervana yük olur züppe.

Hakikat bağına çekilmez çitler,
Sırtından doyunca kudurur itler,
Gönülde sönünce kutsal ümitler,
Kendi gölgesine tapınır züppe.

Arı Türkçe ile söylenir gerçek,
Soysuzun dalında açar mı çiçek?
Hesap günü elbet çekilir ölçek,
Kalemsiz Şair 'im, yorulur züppe.