Zulmün ve Maşanın Destanı

ZULMÜN VE MAŞANIN DESTANI
Mervan fitne ekti, İslam’ı böldü
Yezit’in elinden imamlar öldü
Süfyan’ın varisi nefsine kuldu
Vallahi eline su dökemez senin

Muaviye hileyle kurdu tezgahı
Mülcan’ın hançeri yaktı her ahı
İnletir dünyayı mazlumun vahı
Billahi eline su dökemez senin

Kuyucu Murat’ta rahmet ne gezer
Kör kuyular eşip mazlumu ezer
Kardeşini bile cellada dizer
Onlar da eline su dökemez senin

Mahmut dergahımı susturdu gitti
Zalimleri bize kusturdu gitti
Makam maşasını pusturdu gitti
Nefretle eline su dökemez senin

Zulme Yavuz kılıç çaldı zatıma
Ebu Suud fetva verdi katlime
Cellatlar dahi bakmazken yüzüme
Yine de eline su dökemez senin

Seçilmiş başkanı attın zindana
Kıydın adalete, kıydın her cana
Taşan bu zulümler sığmaz cihana
Kalleşlikte kimse su dökemez senin

Ecdadım Ocakzade bende pınarım
İnsanlık adına her gün yanarım
Hakk'ın divanında seni kınarım
Hileyle kimse su dökemez senin

Yolun mürşidiyim, sözüm bir oktur
Zalimin katında vicdan da yoktur
Dert ile kavrulur Kalemsiz Şair çoktur
Hiçbiri eline su dökemez senin