En ziyâde, geç kalmaktan korktuğum yürekten aldı fânî yazgım beni;
Aşkımı — bir gün — bizzat ellerimle
karanlık bir sukûta gömdüm.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Inceldigi yerden gönül kırgın kırıldığı yerden kopuyor kapanmıyor...
Tebriklerimi sunuyorum..
Revadır
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta