Dumani üstünde bunlarin tezgahinin
Sesli sessiz harfleriyle zülfü..
Bir parantede cok takla, bir tasta cok kurban
Ne olursa yapariz meslek kalabaligiyla, seste solist sinemada sis ve düdük
Yazar cizerim de dercesine ben bu kestaneyi
Ben de varim, ben de…
Ne sari kamyon ne mavi traktör ne havali havasiz korna
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta