HEP ÇOCUK KALSAYDIK
Keşke hiç büyümeseydik hep çocuk kalsaydık
Çocukken mahsum
Yalansız duru tertemiz hayallerimiz vardı
Belki oyuncaklarımız yoktu
HER ANIM SENİNLE
Her gece hayalin karşı duvarda
Bir nefeslik ince bir sızı gibi
Yokluğun üşütüyor beni
Kurulu bir saat gibi
HÜZÜN YAĞMURLARI
Gün akşam olurken
Utangaç gecelerin karanlığında
Seni hatırladıkça boğazım düğümleniyor
Umudum keskin uçurumlar kıyısında
İÇİMDE BİR DÜNYA SOĞUYOR
Öyle bir haldeyim ki
İki yakası bir araya gelmeyen
Düğmesi kopmuş ilik gibiyim
İÇİMDEKİ SEN
Sen içimdeki sen
Anlat diyorsun
Nasıl anlatayım bendeki seni
Söyle ben değilmiydim
İLEGAL BİR SEVDA
Vakitsiz çekip gitmelerin ardından
Umudum dara düşünce
Bir yıldız gibi parlayan gözlerin
Bana yasaklanmış uzak bir ülkeydi
KALABALIKLAR İÇİNDE YALNIZDIM
Kalabalıklar içinde dolaşırken
Kahkahalar ortalıkta fink atıyordu
Koyu sohbetler diz dize göz gözeydi
Dünyanın gamından kederinden
KIYYAM
Sevda'nın kıyamına durmuş gönlüm
Bir duayı okur gibi seni anlatırken
Dilimdeki sözler kırılıp içime dökülüyor
MAVİ BİR AYRILIK
İçimde garip bir ayrılığın burukluğu
Yokluğun
Dalga dalga kıyılarıma vuruyor
Bahar gülüşlerin gözyaşlarıma teslim
NEREYE BAKSAM SENİ GÖRÜYORUM
Boşuna değildi
Bunca sana tutkunluğum
Çünkü kime baksam
Zeytin karası gözlerini görüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!