Yine akşam oldu kapandı kapılar
Sırdaşım dertler bir bir dizildiler
Acılarım sinsice yanıma sokuldular
İnlerim kimseler yaramı sarmaz
Dağlarım karlı bana geçit vermez
Toprağım küstü gül çiçek vermez
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta