Züleyha’nın sevdası düştü canıma,
Kör edici bir güzellik, ilahi bir nur.
Onda yandı ruhum, erdim Rahman’a,
Onunla coşup taştım, oldum aşktan hür.
Ben, delicesine seven Yûsuf oldum,
Bir 'Aşk' oldum sadece, ne eksik ne çok.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta