Zulasında yüreğimin sen

Saçların savrulmuyor artık
bu şehrin rüzgarlarında
caddelerinde ayak izlerin
sokaklarından senin kokun silinmiş
yoksun
gecenin çığlıklarında hastana koridorlarında
yok
ürkek bekleyişlerde ve hasta odalarında yok
bir bilmece gibi
kapı kollarından bile silinmiş parmak izlerin
yoksun
yoksun bu şehrin azot yüklü atmosferinde
yoksun ilaç kokan koridorlarda yok
içilen çayların buharında
çalan müziğin nağmelerinde yok
tutulan ellerin uçlarında
mutlu gülüşlerde yok
yoksun gecenin yılan dilli karanlığında
yok
ürkek dokunuşlarda sevgi dolu bakışlarda
yok
bir bilmece gibi işte yoksun
hüzün çiçeği bakışlarım arar seni
ama sen yoksun
ıslanmıyor artık saçların yağmurlarında
bu şehrin
ve düşen her yağmur damlasında senin kokun yok
arıyorum her damlada belki bulurum diye seni
ama sen yoksun yok
gecemin çığlıklarında
içli ağlayışlarıda bir bebenin
sevgiyle bakan gözlerde yok
yoksun bu şehirde
denizinde gökyüzünde
tüm sırlarında yoksun
yoksun bu şehrin rüzgarlarında
göz yaşların ıslatmıyor artık avuçlarımı
gel artık
güller ısmarladım sevda ülkesine senin için
ama sen genede yoksun yok
bu şehirde ben sensiz
bu şehirde ben yüreğimin zulasında ise sen