Kimseler bilmez içimdeki o sessiz limanı,
Ne bir harita sığar oraya, ne pusula.
Zamanın kör düğümle bağladığı zamanı,
Derin bir sükûnetle saklar yüreğim zula.
Gün ışığı değmez, rüzgâr girmez ardına,
Hasretin közü soğur, umutlar demlenir.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta