Kimseler Bilmez Şiiri - Azem Kurt

​
Kimseler bilmez içimdeki o sessiz limanı,
Ne bir harita sığar oraya, ne pusula.
Zamanın kör düğümle bağladığı zamanı,
Derin bir sükûnetle saklar yüreğim zula.
Gün ışığı değmez, rüzgâr girmez ardına,
Hasretin közü soğur, umutlar demlenir.
Sığdıramam dünya telaşını yanına,
O zula ki sessizce kendimle bilenir.
Bir sır gibi mahrem, bir vaha gibi ırak,
Dışarıda fırtına, bende durgun bir hava.
Sanki ömrün sonunda çıkılacak bir durak,
Yüreğim zula kalır, yorulmuş bir dava.