Zül Celâli Vel İkrâm Şiiri - Afşin Dualı

Azametiyle dağları eğen, keremiyle her canı doyuran Zül Celâl,
Hem korkulan heybetin, hem sığınılan bitmez ikramın sahibi Zül Celâl!
Senin Celâlinle titrer âlem,
Sana yönelen muhtaç insan..
​
Yâ Zül Celâli Vel İkrâm! "Allah!" Yâ Zül Celâli Vel İkrâm! "Hû!"
Kudret Celâliyle darlıkları, en eşsiz İkrâmlarla bolluklara erdiren Rahimül Rahman..

Vebkâ Veçhü Rabbike Zül Celâli Vel İkrâm..
Kendi acziyetimizin korkusundan, Senin kuşatıcı lütfuna al bizi,
Bu yüce isminle rızıklandır, şükürle mühürle kalbimizi.
​
Yıldızlar Senin Celâlinle parlar, toprak Senin İkrâmınla rızık sunar,
Bizi Celâlinden mahrum, İkrâmından uzak olanların karanlığına bırakma.
​
Heybet sahibi Sensin...
Lütuf sahibi Sensin...
Bizi katındaki o en izzetli ve ikramlı rızıklarla ağırla Yâ Zül Celâli Vel İkrâm...

Zül Celâli Vel İkrâm... Zül Celâli Vel İkrâm... Allah...