Zuhur Şiiri - Hatice Ak

çalınmış kaldırımın yeni açan baharı
festival heyecanı yaşar parke taşları
kar yağan palmiyenin pür neşeli dalları
uçurum boylu serçe, çiçeği ak kanatlı

​bergamot rüyasını iple çeker geceden
ani sağanak başlar süzer buğuyu nemden
köşede pusudadır çelimsiz asi rüzgâr
göz göze bakışırken tövbe ile istiğfar

​yere düşerken fanus kırılır boy ve ene
misk kokusu savrulur azametle evrene
leylaklar mora çalar, erguvanlarsa lila
hiçbir alacak kalmaz, ne dünde ne yarına

​derler ki; gökler değil, tabiat senin yerin
zuhur eder amberin kokusu derin derin
topraktan yaratıldık, döneceğiz toprağa
tevazu rehber olur bilcümle nebatata

​derkenar: gül benimse, diken benim.

13 Nisan 2026 - Hatice Ak