Zübükler Şiiri - Şuayip Odabaşı

ZÜBÜKLER

Yanlış yaparak rakibine yükler
Bir cin oğlu cindir cümle zübükler
Fırsat bekler sonra da güzel kekler
Hep salağa yatar cümle zübükler

Cahilin nabzını ölçer yalanla
Gizli dost kendisi gibi çalanla
Küheylanlar eyer eşek palanla
Atlardan düşerek güler zübükler

Alenen namazı reklam ederler
Din diye diye duayla giderler
Yalanlar atıp dumansız tüterler
Doğrunun doğrusu şeytan zübükler

Sarayda yaşar gece kondu över
Fakiri çok sever zengini döver
Kendini seçmeyene sağlam söver
Küfre bile fetva verir zübükler

Ekonomi bilmez para uzmanı
Konuşmalarının çoktur yazmanı
Vur vur belimize indir kazmanı
Desek bize ağlar sızlar zübükler

Hediye dağıtır bize atarak
Çocukları sever sağlam sıkarak
Tarhana yiyip sonra yatarak
Beslenme öğüdü verir zübükler

Rakibini laf silahıyla vurur
Öldürüp sonra namazına durur
Kendine uygun çıkarcılar bulur
Nalıncı keseri gibi zübükler

Memleket batsa değildir derdi
Kimi Orhan dinler kimisi Ferdi
Bu durum seni beni sağlam gerdi
Gevşek pis çamur gibidir zübükler

Fırtına ekerek rüzgâr biçerler
Besmele çekerek zemzem içerler
Camilerde Dünyalardan geçerler
Yoksulun dostudur zengin zübükler

ODABAŞI bizde çoktur zübükler
Millet için harcanmıştır yüzükler
Anlayamadı hala beyni ezikler
Semiriyorlar gün be gün zübükler

Şuayip ODABAŞI
10.3.24