Hâr-ı bülbül olsaydım Zozan'da
Rüzgarda üşüseydi yapraklarım
Razı İdim, dolu ile kırılsaydı dallarım
Hiç olmazsa üç günlük ömrümde
Bir bülbül sevdasına şahit olurdum
Zaten Vefasız idin, ve vedasız gittin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta